KUNSTWERK IN WORDING
Waar ik loop ontstaat een weg...
Zo waar zijn deze woorden, is deze zin. Door stappen te zetten, in beweging te zijn ontstaat een weg. Een weg die niet altijd recht is of recht vooruit gaat. Deze weg zal bochtig zijn en afslagen kennen, rotondes en parkeerplaatsen. Maar ook gedenkstenen, grenspalen en grensovergangen. En medereizigers; sommigen wandelen mee op, anderen lopen misschien in de weg en weer anderen lopen er op uitnodiging.
De snelheid zal ook niet overal hetzelfde zijn. Wat kan dat soms ontmoedigen...
Waar soms het leven of een seizoen in het leven als een rollercoaster wordt beschreven ben ik daar voorzichtiger mee geworden. Want bij een rollercoaster zie je meestal wel waar de snellere en langzamere delen zitten.
Zo niet op ons levenspad...
Op ons levenspad wandelen we, rennen en struikelen we, slenteren we, kijken we rond en we kijken achterom. En dan zien we dat er een weg is ontstaan. Dus in vertrouwen neem ik deze afslag of "loopbaan" en kies mijn richting, soms even wachtend, focussen tot de stof is neergedaald die mijn rennen kan hebben veroorzaakt. Vervolgens in gedachten al wat stappen uitstippelen. Stipjes zetten op de horizon, Stipjes die soms een stevige stapsteen blijken of een boobytrap of een springveer...
Steeds verder wandel ik. En de weg? Die wordt almaar langer en is een kunstwerk in wording!
Reactie plaatsen
Reacties